เชียงใหม่ - ลำปาง สู่ นิมมานฯ - นิมมานเหมันต์

น่าจะช่วงปี 2545 ตอนนั้นทำธุรกิจ MLM ชื่อดังอยู่กับเพื่อน เพื่อนเป็นอัพไลน์, เราเป็นดาวน์ไลน์มันทำกันก้อกแก้กๆ แลดูจะไม่ไปไหน อัพไลน์เพื่อนอีกทีจึงนำพาเราไปสร้างแรงบันดาลใจครั้งใหญ่ที่พัทยาโดยขับรถกันไปเอง นั่งเบาะหลังกับเพื่อน รถไปติดไฟแดงอยู่แยกที่ลำปาง หันไปทางซ้ายเจอรถข้างๆคนขับน่ารักมากๆ ส่งยิ้มมา ส่งมาทำไมวะ เลยส่งกลับไป พอไฟเขียวเราก็แยกย้ายกันไป เท่านั้นล่ะ ข้อมูลที่มีคือ กค.9394 ลำปาง พ.ศ.นั้นยังไม่เคยแต่งเพลงจบเลยแต่มีความพยายามจะแต่งอยู่ เลยเขียนขึ้นมามั่วๆประมาณจะตามหารถยนต์คันนั้นที่เจอที่ลำปางกะว่าเพลงออกมาจะฝากดีเจพูด (ยุคนั้นยังไม่มี Social Media) ไม่มีทำนองเขียนไปเรื่อย มีทำนองท่อนเดียวคือตรงฮุค "ไม่ว่าตอนนี้เธอจะอยู่ที่ไหน..." 9 พยางค์ แค่นั้นล่ะ แล้วก็ทิ้งไปเลย

จนมาถึงคืนวันที่มีวงดนตรีของตัวเอง เริ่มวงมาสักพักไม่ทัน 4 ปีดีเลยมั๊งก็เกิดการเปลี่ยนตอนนั้นก็อยากจะเขียนเพลงแบบตั้งใจจริงสักเพลงเพราะที่ผ่านมาค่อนข้างมั่ว (ก็คนมันไม่เคยเชื่อว่าตัวเองจะแต่งเพลงเลยนี่หว่า) ชีวิตช่วงนั้นขลุกอยู่ถนนนิมมาน minimal gallery ซอย 13, ร้านหอมปากหอมคอ ซอย 1, กินเหล้าที่ Monkey Club ซอย 9, มานั่งสนทนากับพี่น้องผองเพื่อนยันสว่างที่ HATENA ซอย 11 ซอยเลขคี่ นิมมานสมัยนั้นกำลังเริ่ม HIP เลย เรียกว่ายุค นิมมานเรเนอซองส์ ปลายหน้าหนาว 2011 หลังจากเลิกงานดนตรีก็มากองกันอยู่ฮาเทหน้านั่นล่ะ มีน้องๆวิจิตรศิลป์ในชื่อที่ถูกตั้งว่า 5 จตุรเทพ เป็นจตุรเทพที่มี 5 คน คือ มีสำรอง 1 คน เผื่อบางคนไม่ว่าง 5555 1 ในนั้นคือ บิ๊กตุ๋ย ชอบคาแรคเตอร์เลยยืมมาสร้างเป็นเรื่อง ช่วงนั้นคนจีนยังไม่มาเหยียบไทยเลย ถนนนิมมานมีแต่คนกทม. มาเที่ยว ไม่ก็ฝรั่งนิดหน่อย เวลาเค้ามาก็จะชอบมานั่งกินอาหารญี่ปุ่นที่ฮาเทหน้ากัน ก็เลยโยงตุ๋ยไปกับสาวกรุงเทพฯที่มากินละชอบถามว่าจะเที่ยวไหนดี เลยสร้างเรื่องว่าหนุ่มเชียงใหม่พานักท่องเที่ยวจากกทม.เดินเล่นนิมมาน พอวันจะกลับก็ขอเบอร์เค้าไว้ เพราะยุคนั้นเฟซบุ้คมีแล้วล่ะแต่ข้าพเจ้าเองยังไม่มีสมาร์ทโฟนใช้ ก็เลยแต่งว่าขอเบอร์ ผ่านไป 2 วันไม่กล้าโทร ทำมือถือตกน้ำเบอร์หาย จบ!! ก็เลยมาแต่งเพลงละหวังว่าเพลงจะไปถึงเธอคนนั้น ก็ได้แต่รอให้ลมหนาวพัดมาหวังว่าเธอจะมาที่ถนนนี้อีกครั้ง มาร้านฮาเทหน้าซอย 11 อีกครั้งแล้วเราจะได้พบกันใหม่ ทำนองก็เริ่มเอาจาก 9 พยางค์ข้างบนมาแต่งฮุคก่อน "ไม่ว่าตอนนี้เธอจะอยู่ที่ไหน แล้วเธอจะคิดถึงกันบ้างไหม" ฮุคอีกครึ่งนึง นำชื่อหนังสือ 'อยากให้ลมหนาวหวนมาอีกครั้ง' ของคุณ อภิชาติ เพชรลีลา เจ้าของเดียวกับ 'กล่องไปรษณีย์สีแดง' ที่กลายมาเป็นภาพยนตร์ 'เพื่อนสนิท' ชอบบรรยากาศมช.และเชียงใหม่ที่พี่เค้าเขียนในนิยายทั้ง 2 เล่มมาก เลยเอาประโยคมาปรับเป็น "อยากให้ลมหนาวพัดมาอีกครั้ง และครานี้ฉันจะชุดรั้ง" แต่งท่อนอื่นๆไปตามเรื่องราวและสัมผัส ถือว่าเพลงนี้เป็นโจทย์แรกในชีวิตการหัดแต่งเพลงเลยทั้ง ทำนอง, เสียงวรรณยุกต์, สัมผัสนอก-ใน ถือว่าตัวเองทำผ่านมาแบบตลกๆ "แต่แล้วถึงวันเธอต้องไกล แลกเบอร์กันไว้อย่าให้เฟล ฝันฉันพลันต้องเหลว มือถือเลวๆของฉันพัง" เฟล - เหลว - เลว เป็นคำที่ไม่น่าจะมาอยู่ในเพลง นี่คือมายังไงไม่รู้แต่ต้องมา ไม่งั้นไม่สัมผัส


ปล. ส่งท้ายจากชายช่างฝัน คำว่า ชายช่างฝันนี่ก็แว๊บมาเอง เพราะชอบชื่อนี้เป็นนามสมมติที่รุ่นน้องวิศวะคนนึงใช้เล่นกระดานข่าวของมช.เมื่อก่อนเค้าใช้ 'คนช่างฝัน' แต่เอามาเปลี่ยนเป็นชายช่างฝัน จบโดยตอกย้ำว่าพวกเราชาวซอย 11 ถนนนิมมาน คอยลมเหมันต์ผ่านมาอีกครั้ง


ทำเดโมเสร็จ ตอนนั้นเริ่มรู้จักกับพี่หนึ่ง Sleeper1 แกเลยชวนเอาเพลงนี้ไปด้วยกัน ได้พี่นอ วงพอสมาอัดเบสให้เพราะตอนนั้นวงไม่มีมือเบสแล้ว ทำกันปลายหนาวนึงมาพร้อมเผยแพร่ตอนจะเข้าอีกหนาวนึง

ปล. ภาพนี้ถ่ายที่ถนนนิมมานซอย 11 แถวหน้าร้านคุณนายตื่นสาย ในเวลาสายๆตอนเดือนตุลาคม 2555 ถ่ายโดยน้องหมิว มณีนุช บุญเรือง ตอนนั้นเรียนปีอะไรอยู่ไม่รู้ ตอนนี้ไปเป็นตากล้องที่ the Cloud แล้ว

ปัจจุบัน หอมปากหอมคอ ก็ย้ายจากถนนนิมมานไปนานแล้ว ฮาเทหน้าก็ไม่มีแล้วเช่นกัน หมดยุคนิมมานเรเนอซองส์ไปนานแล้ว มีแต่คนจีนและป้ายภาษาจีนเต็มถนนไปหมด รู้สึกดีที่ได้บันทึกความทรงจำของตัวเองไว้ในบทเพลงและลมหนาว


#นิมมานเหมันต์ #harmonicasunrise #chaharmo

©2019 by ChaHarmo. Chiang Mai, Thailand