บ้านนี้มีเสือ – เสือแมน ญาติแม่

ช่วงทศวรรษที่ 60 หรือหลัง พ.ศ. 2507 สงครามเวียดนามบังเกิด แม่กับน้าได้ย้ายตัวเองจากไร่นา, แม่น้ำ ไปทำงานใช้แรงที่กองบิน 4 ตาคลี เป็นลูกจ้างเป็นพนักงานอยู่ในร้านอาหารของแคมป์ GI จากการช่วยเหลือพามาของลูกพี่ลูกน้องของยายซึ่งแกเป็นทหารอยู่ที่นั่น

มาทำงานก็มาเช่าบ้านพักอยู่ด้วยกัน 2 พี่น้อง บริเวณหมู่บ้านหน้าทางเข้ากองบินซึ่งก็เรียกแถวๆนั้นกันว่า หน้ากองบิน และในภายหลังที่ตรงนั้นก็ถูกซื้อโดยแม่ที่ทำงานเก็บเงินไว้ก่อนจะปลูกสร้างบ้านปูนถาวรซึ่งคือบ้านที่ครอบครัวเราใช้อยู่อาศัยกันมายาวนาน

ย้อนไปพ.ศ.นั้นความเจริญยังไม่ถึงจังหวัดที่ห่างไกลกทม. เรียกได้ว่าบ้านป่าเมืองเถื่อน คนรวยซึ่งส่วนใหญ่เป็นพ่อค้า, เจ้านายเก่า ก็เอาเปรียบคนจนเสมอๆจะไปเรียกร้องอะไรกับใครก็ไม่ได้ อย่างที่รู้ว่าระบบอุปถัมภ์ค้ำจุนพรรคพวกเพื่อนฝูงตัวเองมันมีมานมนานแล้วในสังคมเรา คนมีเงินก็จ่ายดูแลข้าราชการเพื่อให้อำนวยความสะดวกกับธุรกิจของตนต่างคนก็ต่างหาเส้นสาย เวลามีเรื่องมีราวข้อขัดแย้งใดๆเกิดขึ้นก็พึ่งพาตำรวจไม่ค่อยได้ เพราะสุดท้ายใครเส้นใหญ่กว่าก็เป็นฝ่ายชนะไป

คนยุคนั้นหลายคนเลยต้องพึ่งพาและดูแลตัวเอง มีปัญหาอะไรกันก็จัดการกันเอง ไม่มีเงิน จนมากๆโดนเอาเปรียบมากๆสุดท้ายก็กลายไปเป็นขโมยอะไรกันไป เกิดปัญหาทะเลาะเบาะแว้งก็แก้ไขกันเองเพราะไปแจ้งตำรวจก็มักไม่เกิดผลอะไร ที่ตระกู ‘สาแช’ ของแม่ ซึ่งมีญาติเต็มไปหมดนับนามสกุลแถวๆนั้นก็ร่วมร้อยได้ 1 ในนั้นมีลูกพี่ลูกน้องของแม่คนหนึ่งเป็นผู้ชายแก่กว่าแม่ไม่กี่ปีหรอก จากเดิมก็เป็นเด็กนักเรียนหน้าตาดีแต่เลือดร้อนธรรมดาๆคนนึงแต่หลังจากพี่ชายแกถูกรุมทุบตายในงานวัดหรืออะไรสักอย่าง ชีวิตแกก็เปลี่ยนไปเพราะด้วยความแค้นเลยไปตามฆ่าเหล่าคู่กรณีที่ฆ่าพี่แกแล้วก็เกิดการแก้แค้นกันไปมา ทำให้ต้องหนีออกจากโรงเรียนไม่เรียนมันแล้วหนังสือ สุดท้ายกลายเป็นเชี่ยวชาญการฆ่าคนจนฝีมือไปถึงหูเหล่าผู้มีอิทธิพลเจ้าของโรงสีที่อยากหาคนมาคุ้มครองเลยจ้างแกมาเป็นมือปืนไว้ป้องกันรวมถึงไปฆ่าคนที่เจ้านายบอก

เมื่ออยู่ดีๆการฆ่าคนกลายเป็นอาชีพ ชื่อแซ่ต่างๆก็ต้องเปลี่ยนแปลง บัตรประชาชนไม่จำเป็นต้องใช้ จากนามสกุลเดิมที่ฮิตติดชาร์จคนมโนรมย์ ซึ่งอาจนำความซวยไปถึงญาติหรือญาติอาจนำความซวยมาถึงตัวแก ด้วยความที่เป็นมือปืนแต่หน้าตาดีมากและไปคล้ายดาราดังคนหนึ่งยุคนั้นคือ ‘แมน ธีระพล’ และนามสกุลของข้าราชการใหญ่สักคนที่กำแพงเพชรฟังดูมีมงคลดีคือ ‘รอดประเสริฐ’ แกเลยเรียกตัวเองว่า ‘แมน รอดประเสริฐ’ ก่อนที่อีกไม่นานต่อมาชื่อนี้จะเป็นที่รู้จักของคนค่อนประเทศโดยเฉพาะภาคกลาง ‘เสือแมน ขุนโจรร้อยศพ’

ด้วยหน้าตาที่หล่อและทำตัวไฮโซ จึงยากที่ใครจะคิดว่าแกเป็นโจรและยิงคน ชื่อเสือแมนจึงเป็นที่รู้จัก แต่หาคนรู้จักหน้าตานั้นน้อยมาก แม่เล่าว่าเคยมีคนแถวบ้านปากเสียชื่อ ‘ตาโอ้ด’ กับ ‘ตาใย’ มาพูดอะไรไม่เข้าหูแกสักอย่างพอรู้ว่าเสือแมนจะยิงแกแน่ก็รีบให้คนมาขอร้องตาของผมให้ไปขอชีวิตจากเสือแมนหน่อยว่าอย่าฆ่าแกเลยสุดท้ายก็ไม่รอด ที่งานวัดศรีเจริญแถวบ้านนี่ล่ะแกยิงเสร็จก็เดินออกมาแบบปรกติ ชาวบ้านก็แห่เดินสวนกันไปจะมุงดูตำรวจก็เดินมาด้วย แกเดินออกมานิ่งๆแล้วบอกพวกที่สวนมาว่า “ไปดูนู่น เค้ายิงกันนู่น” ไม่มีใครจะสนใจสงสัยว่าแกเป็นคนยิงเลย

พองานเริ่มใหญ่ทีมงานก็เริ่มเยอะ เริ่มมีลูกน้องอีกหลายคนและเวลาจะทำการใหญ่ก็จะมาวางแผนตามบ้านญาติ อย่างที่มโนรมย์ที่อยู่กันปัจจุบันนี้เมื่อช่วงปี 2505 พวกแกก็เคยมาขับเรือหางยาวมาจอดแล้วขึ้นมานอนตามป่าไผ่ให้คนส่งข้าวส่งอาหารตอนนั้นเตรียมแผนปิดตลาดมโนรมย์ปล้น

มีบางคดีในสมัยแรกๆแกเคยติดคุกที่นครสวรรค์แต่ก็แหกคุกมาได้ โดยโซ่ตรวนยังติดอยู่ที่เท้าอยู่เลย กระโดดลงแม่น้ำเจ้าพระยาและเกาะผักตบชวาลอยคอมาเรื่อยๆแล้วก็มาขึ้นเอาแถวมโนรมย์ แล้วมาตัดโซ่ทิ้งแถวๆนี้

ช่วงวางแผนที่ชอบไปบ้านญาตินี่ก็มีทั้งชัยนาท, ตากฟ้าแล้วก็มาตาคลี ซึ่งตอนนั้นมีแม่กับน้าเช่าบ้านอยู่ แกวางแผนจะฆ่ากำนันที่ไหนสักที่นึงในครสวรรค์นั่นแหล่ะเลยมากบดานกันทั้งก๊ก มาด้วยรถเบ๊นซ์ขับมาจอดหน้าบ้านแม่ มาพักพิงอยู่ชาวบ้านแถวนั้นก็ไม่รู้ว่าใครรู้แต่ว่าญาติแม่ ทั้งหล่อทั้งรวย

พ่อเองตอนนั้นเป็นหัวหน้าหน่วยถือเป็นผู้บังคับบัญชาของแม่ ซึ่งจีบแม่มาสักพัก เทียวรับเทียวส่งมาหาที่บ้านเป็นระยะ พอรู้ว่าช่วงนั้นลูกพี่ลูกน้องแม่และเพื่อนๆจะมานอนที่บ้านสักวันสองวันนะ ด้วยความที่ข้าเป็นทหารนะ จะเป็นญาติยังไงพวกนายก็เป็นผู้ชายกัน ไม่รู้หัวนอนปลายเท้าแถวยังหล่อด้วย ก็เลยมีอาการเก๊กใส่เหล่าเสือแมนอยู่นิดหน่อย จนแม่เรียกไปแนะนำอย่างเป็นทางการพร้อมเห็นปืนสั้นประกับทองคำไม่รู้กี่กระบอกวางอยู่นั่นล่ะ เสือแมนนั่งอยู่ตรงนั้น พ่อก็จบความข้องใจทุกสิ่งทุกอย่างรีบสนิทสนมกับเค้าอย่างดี

อีกไม่กี่วันต่อมาวิทยุก็ออกข่าวกำนันคนนั้นถูกยิงตายตำรวจคาดว่าจะเป็นฝีมือของเสือแมน

พอรู้จักกันแล้ว มาตาคลีก็จะกลายเป็นพ่อและแฟนของน้าสาวทำหน้าที่ดูแลเสือแมนพาไปดื่มกินหรือแม้แต่เที่ยวผู้หญิง ถึงขั้นช่วงนั้นมีด่านสกัดจับเสือแมนกระจายอยู่ทั่วแถวๆย่านนั้นแต่แกไม่กลัว แกบอกว่า “จะมาจับผมได้ยังไง มันไม่มีใครเคยเห็นหน้าผม” แล้วก็จริงพ่อเล่าว่าวันนึงขับรถไปตอนกลางคืนที่ตลาดตาคลี พ่อขับ น้าชายนั่ง เสือแมนนั่งเบาะหลังเจอตำรวจโบกให้จอด เปิดไฟฉายส่องเข้ามาดูหน้าทุกคนแล้วก็บอกไปได้ครับ

บางวันก็พากันขับรถไปจอดทุ่งนาไกลๆแล้วลองปืนกัน พ่อเล่างว่าเสือแมนยิงปืนแม่นมากเหมือนในหนังฝรั่งโยนฝาโซดาแล้วแกก็ยิงร่วงหมด

คนจะเป็นนักเลงเป็นเสือยุคนั้นนอกจากปืนแล้วสิ่งสำคัญอีกอย่างก็คือ เครื่องรางป้องกันตัวทั้งหลาย  เสือแมนแขวนพระเครื่องชื่อดังหลากหลายล้วนแต่ติดอันดับพระเครื่องเมืองไทยทางด้านคงกะพัน, แคล้วคลาด ฯลฯ 1 ในนั้นมีสมเด็จวัดระฆังรุ่นหนึ่ง ไม่ใช่แค่เสือแมนนะตัวลูกน้องหลายๆคนก็มี เสือน้อยสมุนมือขวาสุดเคยมอบสมเด็จวัดระฆังรุ่นหนึ่งให้พ่อมาองค์นึง จำได้ว่าเห็นแกแขวนแต่เด็กตอนหลังก็ถูกขโมยไป

ชีวิตที่จับพลัดจับผลูต้องมาจับปืนฆ่าคนยาวนานถึง 10 ปี ญาติและเพื่อนสนิทรวมทั้งพ่อก็เตือนแกบ่อยๆว่าเลิกเถอะ แกก็เปรยๆกลับมาว่าจะพอแล้ว มีทุกอย่างแต่ไม่ได้มีความสุขจริงๆต่อให้มีตำรวจบางคนคุ้มกันบ้างหรือมีเส้นสายอยู่แต่ยังไง คดีที่ก่อขึ้นที่ไปฆ่าเค้ามาทั้งหมดมันก็ผิดกฎหมายเมื่อโดนจับได้ยังไงก็ต้องรับโทษ แกก็อยากวางมือแล้วหนีไปไกลๆ แต่หลังจากคดีสุดท้ายซึ่งน่าจะเป็นนักข่าวหนังสือพิมพ์ไทยรัฐคนนึงไปได้รูปแกมาจากไหนไม่รู้แล้วเอาไปลงหนังสือพิมพ์ ไม่นานก็โดนเก็บ

หลังจากนั้นก็โดนล่อจับที่กทม.ในช่วงวันที่นัดเข้าไปรับค่าแรงแกก็ประมาทว่าวันนั้นซึ่งคือวันที่ 24 ธันวา 2515 เป็นวันสถาปนา เฉลิมพระนามาภิไธย สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช สยามมกุฎราชกุมาร เป็นพระราชพิธีตำรวจทั้งหลายคงไปอยู่ที่งานกันหมด ปรากฏว่าไม่ใช่อย่างนั้น แกโดนล้อมจับที่ห้องพักซึ่งแกยังนอนแก้ผ้ากกผู้หญิงอยู่ คว้ากางเกงยีนส์ใส่ได้ตัวเดียวเสื้อไม่ทันใส่ ก็วิ่งออกหน้าต่างหนีและดวลปืนกับตำรวจ วิ่งหนี สลับยิงไปเรื่อยๆจนสุดท้าย ก็ไปจนตรอกหมดทางหนีโดนกระสุนปืนจากตำรวจระดมใส่ตายคาที่ ลุงซึ่งเป็นญาติสนิทอีกคน 1 ในคนที่ไปดูศพแรกๆก่อนจะรับศพคนมาบอกว่ากระสุนที่เข้าแสกหน้า นั้นไม่ใช่ลูกกระสุนตำรวจแต่เป็นกระสุนจากปืนของแกเอง ก็ว่ากันไปในเรื่องที่ว่าพระเครื่องแกขลังมากยิงไม่เข้า แต่แกไม่ยอมโดนจับเป็นก็เลยยิงตัวตายไป

ในวันเผาศพแกที่วัดหนองม่วง มโนรมย์ ชัยนาท มีผู้คนมาล้นหลามมากน่าจะเป็นวันที่คนมาวัดเยอะที่สุดเลยก็ว่าได้ ในพ.ศ.นั้นคนเป็นพันมางานศพนี่ไม่ธรรมดา ที่มาก็คืออยากมาดูหน้าว่าสรุปแล้ว เสือแมน รอดประเสริฐนี่หน้าตาเป็นยังไงกันแน่ ยังพอมีอ้างอิงถึงเสือแมนอยู่บ้าง

12 views

©2019 by ChaHarmo. Chiang Mai, Thailand