‘คำถามให้ตัวเองตอบเมื่อหนาวนี้ผ่านไป’

ผลของการกินกาแฟไปตอน 2 ทุ่ม นอนไม่หลับเลยมึง เขียนอะไรเรื่อยเปื่อย

‘คำถามให้ตัวเองตอบเมื่อหนาวนี้ผ่านไป’


ปลาย ตุลาคม 2561


กาแฟแก้วสุดท้ายถูกดื่มหมดไปเมื่อ 2 ทุ่มกว่าๆ

เป็นแก้วสุดท้ายของวันและทำให้ฉันนอนไม่หลับในตอนนี้


ลมหนาวควรเดินทางมาถึงได้แล้ว

ดวงอาทิตย์ตื่นสาย, ทำหน้าที่ของตัวเองสั้นลงไปแต่ละวันมาได้พักใหญ่

.

แต่ลมหนาวยังไม่มา

.

พายุบางลูกดึงดันเหมือนจะฉุดรั้งฤดูฝนให้คงอยู่ไว้

คล้ายจะไม่ยอมให้น้ำตาใครบางคนได้แห้งลง

.

ปลายฝนปีนี้ ช่วงวันที่ฉันมีเรื่องให้คิดและจัดการมากมาย

แต่แม้วุ่นวายเพียงใด

.

ความเหงาก็คงเป็นเช่นเคย

โผล่มาทักทายในช่วงสุดท้ายของวัน

.

ก่อนหลับตาลงแต่ละคืน

.

ทบทวนเรื่องราวที่กำลังจะผ่านไปของวันนั้น ๆ

วันนี้ดีไหม เผลอทำร้ายความรู้สึกใครเขาบ้างหรือเปล่า

ทำหน้าที่ตัวเองได้ดีพอหรือยัง

.

คนนี้คนนั้น ที่ได้เจอะเจอกัน ความสัมพันธ์โอเคดีไหม

เพราะฉันให้ความสำคัญในเรื่องความสัมพันธ์

.

.

พอคิดถึงคนอื่น ๆ มากมายจบ

คนสุดท้ายที่คิดถึงนั่นล่ะคือใคร

ไม่ได้มีใครให้นึกถึงก่อนนอนมานานมากแล้ว…

.

.

.

เธอเดินทางมาถึงก่อนลมหนาว

เวลาไม่นานถ้าจะนับ แต่กลับเป็นช่วงเวลาที่รู้สึก

รู้สึกถึงอะไรที่ดี ไม่รู้จะใช้คำอะไรมาบรรยาย เพราะรู้สึกว่ามันจะยาว

ก็คงงี้ล่ะ รู้สึกดี แม้ไม่ชัดเจน แต่ก็สวยงามดี

ปลายฝนต้นหนาว

ช่วงเวลาส่งไม้ผลัดจากปรอยฝนสู่ม่านหมอก

2 สิ่งที่มาเคลือบความจริงให้คลุมเครือ เหมือนฟิลเตอร์มาย้อมสีภาพเอาไว้

ให้ไม่ชัดเจน แต่บ่อย ๆ บางความไม่ชัดเจนก็สวยงามดี

.

.

.

อีกไม่นานลมหนาวคงมา

หนาวนี้มันคงดีถ้ามีเธอมาผ่านช่วงเวลานี้ไปด้วยกัน

ร่วมสร้างเรื่องราวที่ดีให้มีคุณค่าเพื่อบันทึกเอาไว้เป็นความทรงจำที่สวยงามต่อๆไป

เธอเดินทางมาถึงก่อนลมหนาว

แต่ฉันไม่รู้ว่าลมหนาวหรือเธออะไรจะเดินทางไปก่อนกัน

มันน่าจะดีกว่า

ถ้าแม้ลมหนาวปีนี้จะผ่านไปแต่เธอยังอยู่

ให้เราได้นั่งรอลมหนาวหน้าจะเดินทางมาอีกครั้งด้วยกัน


“รบกวนฉันในวันที่ลมหนาวนี้พัดผ่านไป ตอบฉันในวันนี้ด้วยนะ”



26 views0 comments

©2019 by ChaHarmo. Chiang Mai, Thailand